There’s a rat in the kitchen and that rat is me.

ugly food

Ik heb een halfuurtje geleden het gerecht hierboven gemaakt en het zal hoogstwaarschijnlijk ook meteen de laatste keer geweest zijn. Alweer een les van onschatbare waarde geleerd: if it looks like crap, it will probably taste like crap. And so it did!

Ik suck in de keuken, jongens. Ik moet daar eerlijk in zijn.Toen ik nog thuiswoonde, heb ik met moeite 4 aardappelen geschild en zo is de rustgevende kwaliteit die eten maken in zich schijnt te dragen, helemaal aan mij voorbijgegaan. Koken interesseert mij niet. Ik durf zelfs verdergaan (hold on to your proverbial avocado’s, foodbloggers!) en zeggen dat achter het fornuis staan voor mij een noodzakelijk kwaad is.

Maar ik zit met een lief dat graag/goed eet én kookt en dus wil de pleasing girlfriend in mij hem af en toe eens verrassen met een homecooked meal. Voorlopig is het bij andjoensoepe en broccolisoep gebleven. En een eenmalig mislukt gepocheerd ei. Al een geluk dat hij gevallen is voor mijn geld, denk ik dan. En mijn uitgebreide kennis van triviale feiten.

Edoch, als alle sterren gunstig staan, krijg ik het dus in mijn hoofd om eens een experimentje uit mijn mouw te schudden en te checken of ik op miraculeuze manier toch niet opeens veranderd ben in het liefdeskind van Nigella Lawson en de Jerre. Mijn laatste probeersel says no. ‘t Zal dus wachten zijn tot Jupiter nog eens in Venus zal afdalen. Ofzo.

Wisten jullie trouwens dat de naam ‘avocado’ oorspronkelijk van het Nahuatl woord ‘ahuacatl’ komt, dat ‘teelbal’ betekent? Now thàt’s something you can take home with you!

In the echo: vervolg.

Gezien NIEMAND ANDERS de vraag stelt, zal ik ze zelf maar poneren.

“Dus, Simberly. Hoe zit het nu eigenlijk met die echografie?”

Wel beste lezer, zij die vermoeden dat ik intussen bezwangerd ben door mijn lief (want ja!) en sinds kort een kleine foetus in mijn buik aan het ontwikkelen ben: YOU’RE WRONG! Een echografie op het internet plaatsen om mijn eerstgeborene aan te kondigen? Halloho. Tweeduizenddertiehien.

Maar ik voelde gelijk wel iets in mijn buik zitten. Een bolvormig dink, net naast mijn navel. Ik had andere mensen al eens laten porren want ik neig soms tot overdrijven, maar inderdaad, zij voelden het ook. En als ze erop duwden, deed het pijn. Niet dat ik er me bepaald zorgen in maakte, maar een drietal weken geleden lag ik bijna dubbelgeplooid van de buikpijn and that, people, was mijn cue om naar de dokter te trekken.

Eens getast, vermoedde zij dat ik misschien gewoon overgevoelige buikspieren had (uhr?), maar liet mij toch eens passeren bij de radioloog om andere vieze dingen uit te sluiten. Zo gezegd, zo gediggiedaan. Een paar dagen later lag ik op een met servetjes bedekte bank in het ziekenhuis en smeerde een lange kerel opgewarmde gel op mijn buik. It was pleasant.

D: “Zeg eens.. waar heb je pijn, Simberly?”

S: “Ik heb niet echt pijn. Alleen een bolvormig dink naast mijn navel, dokter. Hierzo.”

D: “Ja, ik voel het ook. We zullen eens kijken.. Ik zié niet meteen iets. (kijkt perplex) Behalve.. je ruggengraat.”

S: “Eurh OK.”

D: “Die zogezegde bol, Simberly, dat is een stuk van je ruggenwervel. Je bent zodanig mager dat je via je buik door je ingewanden heen op je ruggenwervel kan duwen. En dat veroorzaakt de pijn.”

Van een anti-climax gesproken, right? En een beetje een vadsige at that. I mean, I DO eat, people! Maar ik ben wel een party-trick rijker, I guess. “Voel eens hier!”

Anyway. In principe is het niet echt iets om mee uit te pakken, maar gezien ik toch foto’s had van mijn abdomen wou ik die toch eens gebruiken om jullie bij de neus te nemen en valselijk te hinten naar zwangerschap en baby’s.

HAHA! MIJN BAARMOEDER IS ZO LEEG ALS IETS!

In the echo.

Afbeelding

Hallo iedereen.

Ik ben terug en heb intussen geleerd hoe te teasen. Het verhaal dat deze echografie verklaart, volgt morgen. AMMAGAAD.

Let trouwens vooral nog niet té veel op de lay-out van deze site. Ze ziet er voorlopig nog een beetje lelijk uit, maar de nood om te bloggen was groter dan de zin voor esthetiek. Ik ben ook een beetje lui met dit weer.

Also, de link schikt nog te veranderen. De naam echter niet. Gezien ishku.be overgenomen is door de herrezen Messias voor vrouwen in hun overgang, zullen jullie het dus voortaan moeten doen met simberlylonia.be. Het helpt om het te beschouwen als een oude exotische plantensoort.

U sijt wellekome!

Oh, en zij met zin voor nostalgie, kunnen mijn oude blog HIER nog eens herlezen. Met dank aan Youri van tftc voor het vriendelijk bijhouden van mijn geschreven verleden.