No use in crying over spilled milk

Ik kreeg deze ochtend twee emails binnen die  ongeveer gingen als volgt: “Neen Simberly, je mag niet starten bij de Zoo Van Antwerpen” en “Simberly, ook bij King George hebben we je niet van doen.”

Voor zij die het nog niet zouden weten: ik ben heden werkzoekend. Sinds september 2011 liet ik mijn vrienden van de Plietsie achter me om mijn kans te wagen op de redactie van een productiehuis. I had joy, I had fun, but then it all ended rather abruptly. Geen ramp uiteraard, ik hou best van een beetje afwisseling, maar intussen ben ik wel al *telt op handen* zes maanden thuis gestationeerd en dat begint een beetje te nijpen. Niet alleen financieel, maar ook emotioneel. Op maatschappelijke wijze bedoel ik dan. I want to contribute. I neeeeeeds to contribute.

Gelukkiglijk heb ik nog een paar opties in de pijplijn zitten, dus het wordt nog even afwachten en absolutely braless door de dagen heen laveren.

Anyway, het lijkt misschien niet alsof ik mezelf in de hoogzomer van mijn carrière bevind, maar het universum staat nog steeds aan mijn kant. Dat liet het me deze namiddag weten toen ik de koelkast opentrok.

spilt milk

I think they call this complete awesomeness.

Binnenkort: hoe ik twee weekends geleden met een gehuurde metaaldectector dinges opgegraven heb.

One response to “No use in crying over spilled milk

  1. Liesbet

    Gehuuuhuuurd? HOW MUCH!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>