Want we zijn allemaal de conducteur van ons eigen leven. Verstoaj’t?

Ik ga het gewoon zeggen:

Treinreizen maakt mij goedgezind.

Allez, vandaag toch. Ik vermoed voordien ook, maar het is me eerder niet zo opgevallen, omdat ik doorgaans best een contente mens ben. De afgelopen weken was het iets minder. Tijd voor een situatieschets -ets -ets -ets:

Ik was heel efkes overgestapt naar The Dark Side. Boosheid en haat welden in mij op omdat de wereld mij een useless small fry deed voelen met zeer weinig inspraak en mij liet geloven dat het gewoon allemaal enorm slecht gaat. Met alles en iedereen. Breek me de bek niet open over de Vlaamse regering en evenmin over het gevoerde beleid op mijn huidige werkstation, zijnde de HoGent. Ik ben ontslagen wegens besparingen en ik ben niet de enige. Capabele en toegewijde mensen worden de laan uitgestuurd en ik begrijp besparingen en ben voor vooruitgang en efficiëntie, maar de menselijkheid is ver te zoeken. Soit. Mijn optimisme begon eruit te zien als een ijspiste op 17 december: zwaar vertrappeld en half gesmolten. (TOPICAAAAL!)

Tot vandaag dus, toen ik voor het eerst in een week of 3 nog eens de trein nam. De trein is de max! Ik kom stukken blijer toe op mijn werk en thuis. De redenen som ik hieronder op:

– Ik stond niet in de file.
In Gent is het elke ochtend file en daar word ik niet blij van. Aanschuiven met zicht op beton en ijzer. Neeje, dat is’t niet.

– Ik werd niet bedwelmd door uitlaatgassen.
Uitlaatgassen ruiken, geeft mij de indruk dat ik KANKER! aan het inademen ben. KANKER! KANKER! Ik probeer dan zowat subtiel mijn sjaal voor mijn neus en mond te houden, hopend dat ik daardoor misschien 2 maanden langer zal leven, but who am I fooling, right? De geur van mijn wasverzachter gaat geen mensenlevens redden.

– Ik zag geen filegezichten. (woord van het jaar, anyone?)

De gezichten van de mensen rondom u als ge in de file staat. MY WORD! Levensmoeheid, verveling, agitatie. Geen expressies waarvan ik spontaan een rondje ‘Supercalifragilistiexpialidocius’ pleeg in te zetten. Als mensen beginnen te claxonneren, verlies ik al helemaal mijn vertrouwen in de mensheid. In een ijzeren bak stappen, geeft alleman precies de indruk dat er niets mis is met onbeschoft en asociaal gedrag. Op dat moment ben ik ervan overtuigd dat iedereen iedereen haat en denk ik met weemoed terug aan de goedheid van Moeder Theresa.

En dan is er dus de trein.

animationrainbow
Deze ochtend zette ik me naast een vader die zijn stilletjes brabbelende zoon op de schoot had. Ter info: het kind was anderhalf ofzo, so nothing out of the ordinary there. Ik weet niet hoe het komt, maar kinderen hebben tegenwoordig dezelfde uitwerking op mij als puppy’s en kittens, dus ik kon! gewoon! niet! anders! dan! oogcontact! maken! en HEEL BREED LACHEN, waarop het kind verschrikt wegkeek, maar 2 seconden later het liedje van FC De Kampioenen inzette. Onbekenden lachten opeens naar elkaar en het geloof dat mensen eeeeeeeigenlijk feitelijk misschien wel OK zijn, begon stilaan terug te ontdooien. Ik heb niet veel nodig, ik.

Ik had ook de tijd om in mijn boek te lezen. Anna Karenina, een dikke stationsroman waarin een hevige verliefdheid momenteel hoogtij scheert. Ik voel mij daar op slag ook verliefd door. Stukken beter dan uw dag inzetten met nieuws over nieuwe en oude miserie.

Daarenboven was het druk op de trein en de conducteur moedigde mij zomaar even aan om toch maar in de 1ste klasse te gaan zitten. En toen stapte ik af en gooide een onbekende vent op een non-seksuele, non-hipthrusting manier een kushandje naar mij en passant. Waarschijnlijk een beetje coocoo in the coconut, maar DAT HEBT GE DUS ALLEMAAL NIET ALS GE IN DE FILE STAAT, ZULLE.

Al dat individualisme en elk zijn voiture, dat is toch ook voor niks goed. Stelt u een beetje open en kijk rondom u. Het is allemaal zo slecht nog niet, in die radius van 5 vierkante meter. Toch?

4 responses to “Want we zijn allemaal de conducteur van ons eigen leven. Verstoaj’t?

  1. Son

    Meteen een glimlach hier :)

    • March

      En ook een glimlach. Gij kunt nog altijd leutig schrijven, dat ook. * werpt ook op een non-seksuele, non-hipthrusting manier een kushandje*

  2. Liesbet

    Ik word daar dus ook blij van, van de trein nemen!

  3. Ik ben nochtans ieeeeel content dat ik niet meer moet treinpendelen! Al was het wel tof ivm boekskes lezen, daar nu niet van. Mijn huidige woon-werktransportmodus bevalt mij nog het allermeest: met de velo! Behalve als het regent dat het giet, maar dat wil ik nog door de vingers zien. Dat gezegd zijnde: random leuke contacten op de trein kunnennmijk dag ook goedmaken :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>